'Als je je aandacht naar binnen kunt richten, kom je van alles tegen. Wanneer je daar naar leert luisteren, zul je merken dat wat er binnen gebeurt, ook buiten jou plaatsvindt, in de wereld om je heen'
Hoe moeilijk is het om te verwoorden wat mijn yoga-juf vanmorgen bij de meditatie zei, maar dit was de strekking. Bij deze Iyengar yoga-docent ben ik nu al drie jaar aan het oefenen. Elke keer kom ik een stukje verder in mijn fysieke houdingen, maar daarnaast word ik mij steeds meer bewust van mijn levenshouding. Deze yoga-docent heeft een bijzondere manier van lesgeven. Ze is rustig, geconcentreerd, strikt en streng. Haar aanwijzingen zijn zo precies dat je er achterdochtig van wordt. Wanneer je in een bepaalde houding een beetje gaat smokkelen omdat je een pijntje voelt, komt ze nog geen seconde later met een aanwijzing om het wel vol te houden. En ook in de meditatie kan ze precies zoveel zeggen als nodig is om het prettig te blijven vinden. Ik weet zeker dat zij een grote rol gespeeld heeft in mijn persoonlijke groei in de afgelopen drie jaren.
Mijn pelgrimstocht in Japan heeft de grootste verandering in mij teweeg gebracht, Ik ervaar veel positiviteit sinds ik terug ben van mijn reis. Mensen lijken aardiger en begripvoller dan voorheen. De beren die ik altijd op mijn weg zag, zijn nu overstekende kikkertjes waar je overheen kunt stappen. En zodra ik iets wens uit de grond van mijn hart, lijkt het bewaarheid te worden. Mijn leven is op dit moment zo gevuld met geluk, dat ik ook moeilijkheden gemakkelijker aan kan.
Ik ben door een bepaalde 'magie van Shikoku' betoverd. Wat dat dan ook moge betekenen. Ik hang het op aan het Shingon boeddhisme, wat ik op dat Japanse eiland heb leren kennen. Twee belangrijke peilers: 'dankbaar zijn' en 'goed doen; want wie goed doet, goed ontmoet'. Omdat ik een logische denker ben, is dat een hele fijne levensfilosofie. Je kunt het heel concreet beoefenen. Ik noem iedere dag, na mijn wierookje bij Boeddha te hebben aangestoken, drie nieuwe dingen waar ik dankbaar voor ben. De lijst is onuitputtelijk. Ook probeer ik goed te zijn voor een ander (mild in het verkeer, vriendelijk tegen vreemden, aardig reageren op mensen die naar doen, begripvol zijn en luisteren, niet oordelen, helpen waar het kan, nee zeggen als iets me niet uitkomt, maar wel een nieuwe afspraak maken). Door die houding ontmoet ik veelal de goedheid van de ander retour.
En nu kom ik bij het punt waarmee ik deze blog begon. Want vandaag drong tot me door dat ik niet door iets onverklaarbaars als 'Magie' ben veranderd. De pelgrimstocht en de mensen op het eiland hebben me geleerd mijn aandacht meer naar binnen te richten. Vervolgens ben ik gaan luisteren naar alles wat ik voelde en tegenkwam in mezelf en daar naar gaan handelen. Toen bleek iedereen om mij heen te reageren op een manier die prettig voor me voelt. En de (kleine) wereld om me heen leek mee te veranderen: 'de magie na Shikoku'. Dank je wel yoga-juf, voor deze mooie laatste les vóór de zomervakantie.
Hoe moeilijk is het om te verwoorden wat mijn yoga-juf vanmorgen bij de meditatie zei, maar dit was de strekking. Bij deze Iyengar yoga-docent ben ik nu al drie jaar aan het oefenen. Elke keer kom ik een stukje verder in mijn fysieke houdingen, maar daarnaast word ik mij steeds meer bewust van mijn levenshouding. Deze yoga-docent heeft een bijzondere manier van lesgeven. Ze is rustig, geconcentreerd, strikt en streng. Haar aanwijzingen zijn zo precies dat je er achterdochtig van wordt. Wanneer je in een bepaalde houding een beetje gaat smokkelen omdat je een pijntje voelt, komt ze nog geen seconde later met een aanwijzing om het wel vol te houden. En ook in de meditatie kan ze precies zoveel zeggen als nodig is om het prettig te blijven vinden. Ik weet zeker dat zij een grote rol gespeeld heeft in mijn persoonlijke groei in de afgelopen drie jaren.
Mijn pelgrimstocht in Japan heeft de grootste verandering in mij teweeg gebracht, Ik ervaar veel positiviteit sinds ik terug ben van mijn reis. Mensen lijken aardiger en begripvoller dan voorheen. De beren die ik altijd op mijn weg zag, zijn nu overstekende kikkertjes waar je overheen kunt stappen. En zodra ik iets wens uit de grond van mijn hart, lijkt het bewaarheid te worden. Mijn leven is op dit moment zo gevuld met geluk, dat ik ook moeilijkheden gemakkelijker aan kan.
Ik ben door een bepaalde 'magie van Shikoku' betoverd. Wat dat dan ook moge betekenen. Ik hang het op aan het Shingon boeddhisme, wat ik op dat Japanse eiland heb leren kennen. Twee belangrijke peilers: 'dankbaar zijn' en 'goed doen; want wie goed doet, goed ontmoet'. Omdat ik een logische denker ben, is dat een hele fijne levensfilosofie. Je kunt het heel concreet beoefenen. Ik noem iedere dag, na mijn wierookje bij Boeddha te hebben aangestoken, drie nieuwe dingen waar ik dankbaar voor ben. De lijst is onuitputtelijk. Ook probeer ik goed te zijn voor een ander (mild in het verkeer, vriendelijk tegen vreemden, aardig reageren op mensen die naar doen, begripvol zijn en luisteren, niet oordelen, helpen waar het kan, nee zeggen als iets me niet uitkomt, maar wel een nieuwe afspraak maken). Door die houding ontmoet ik veelal de goedheid van de ander retour.
En nu kom ik bij het punt waarmee ik deze blog begon. Want vandaag drong tot me door dat ik niet door iets onverklaarbaars als 'Magie' ben veranderd. De pelgrimstocht en de mensen op het eiland hebben me geleerd mijn aandacht meer naar binnen te richten. Vervolgens ben ik gaan luisteren naar alles wat ik voelde en tegenkwam in mezelf en daar naar gaan handelen. Toen bleek iedereen om mij heen te reageren op een manier die prettig voor me voelt. En de (kleine) wereld om me heen leek mee te veranderen: 'de magie na Shikoku'. Dank je wel yoga-juf, voor deze mooie laatste les vóór de zomervakantie.
Reacties
Een reactie posten
Je reactie wordt naar mijn emailadres verzonden en komt daarom niet meteen in beeld,
Yvonne