Meeting

Nu de kinderen groter worden, nemen de huisdieren de schone taak over om ons te vertederen. Tika is de benjamin van de familie. Ze is de derde hond van mijn zus; een Rhodesian Ridgeback. De eerste Ridgeback in de familie, kwam zoals de soortnaam al aangeeft uit Afrika. Oorspronkelijk zijn het leeuwenjagers en ze zijn atletisch en gespierd zodat ze goed uitgerust waren om de jagers te helpen bij de jacht op de koningen uit ons dierenrijk. De kortharige vacht is bruin van kleur en over de rug loopt een streep tegendraadse haartjes die grappig aanvoelt en eruitziet als een rits.

Tika is op dit moment aanhaliger dan normaal. Ze kijkt lodderig uit haar ogen en als je haar aan wilt lijnen na een wandeling, blijft ze mooier stilstaan dan anders en kijkt dan met de bruine ogen wat dromerig naar de wolken. Als ze het klikje van de riem hoort knippert ze even en kijkt ze je aan. Is ze drachtig?

Al sinds de zomervakantie kijkt Maureen uit naar de dag waarop Tika loops wordt. Haar gezin bezoekt in de Limousin een familie met een mooie reu met een goede stamboom. In een zonnige zomertuin ruiken de twee tieners aan elkaar en na een poosje dollen, rennen ze achter elkaar het erf over, met aanmoedigende blikken en geroep van alle baasjes op het terras.

Vijftien oktober is het zover. Tika is loops en Dimba’s familie in Frankrijk wordt gebeld om een meeting te regelen. Baasje Pierre stelt voor om met de toekomstige tortelduifjes naar de Elzas te rijden. Zijn moedertje heeft daar een huis waar Tika en Dimba zich uit een speelse vriendschap in een avontuurtje kunnen storten. Het lijkt hem goed als er zo weinig mogelijk afleiding is en daarom komt hij alleen met zijn hond. Of Maureen dat ook kan doen. Haar gezin blijft dus thuis met de twee oudste honden.

Dimba en Tika zitten nog in de auto’s. Pierre en zijn zesennegentig jaar oude moeder nemen Maureen mee voor een lunch met flamkuchen en cider. Het Frans van mijn zus is heel goed omdat ze ooit au pair was. Na het eten wordt madame thuisgebracht en gaan de baasjes een wandelingetje maken. Zo kan het koppel aan elkaar snuffelen. Een teefje moet langzaam spelend wennen aan een reu. Ze moet even de tijd krijgen.

Maar Tika en Dimba zijn nog geen vijf minuten bij elkaar of ze zitten aan elkaar vast. Op een rare manier. Dimba is op Tika geklommen, over haar rug gedraaid en nu zitten de achterlijven aan elkaar geplakt lijkt het wel. Pierre probeert de aangelijnde Dimba weg te trekken. Maar Maureen weet alles van de paring. Dit hoort zo! En dat moet in het Frans uitgelegd aan Pierre: ‘C’est bien, niet wegtrekken nu’. Het stijve geslachtsdeel van Dimba is honderdtachtig graden gedraaid in Tika. Het laat pas los na de copulation. Zoeken naar Franse termen van woorden die je nooit gebruikt. Over het penisbot en de zwelling na de penetratie. Een verbaasde Pierre. Daar staan ze dan tegenover het kerkhof en niet in de tuin van zijn moeders houten huis.

Pierre aait Dimba over de kop. Maureen zit gehurkt naast Tika om haar gerust te stellen. De koppeling kan vijf tot zestig minuten duren zegt Maureen. Er rest de baasjes niet veel meer dan afwachten hoe lang het duurt. Ieder dicht bij zijn hond, een beetje kletsen, zich akelig bewust van het doel van dit weekend. Het moment dat de beestjes loskomen een zucht van verlichting bij Pierre en een zenuwachtig lachje bij beiden.

Onder het Elzasser huis met de bruin witte luiken en de eikenhouten trap naar de voordeur, hebben Tika en Dimba het nog zeven keer gedaan, naast de garage en op het grasveld. De laatste keer was binnen, onder het eten van een soep en stokbrood bij de kwieke oude maman. De lepels moesten even neergelegd zodat Pierre en Maureen hun honden weer konden aaien en geruststellen. Moeder wachtte geduldig tot haar gasten weer verder konden tafelen. Vijf tot zestig minuten. Alles voor de goede zaak: een nestje vóór de kerst?