De Pepernotenwinkel

 Ze liggen al weken, misschien zelfs al maanden in de schappen van de supermarkt, zowel naturel als in goedkope chocola gehuld. In Nederland kopen we massaal pepernoten in als de dagen korten. En in de moderne tijd hoort daar marketing bij.

In Alkmaar heb je Van Delft de perpernotenfabriek anno 1880, een lange naam voor een gouden concept. De winkel weet hoe je snoep moet presenteren en het pand ligt centraal in de winkelstraat. Je kunt pepernoten proeven en dan ben je verkocht, want er zijn talloze coatings, zoals cappuccino, drop en brownie. De raspberry cheesecake is mijn favoriet. Ze zijn aardig aan de prijs, maar dat proef je er ook aan af. Vier euro voor een zakje van 250 gram.

Tijdens een rondje Alkmaar nam ik Haruto mee naar Van Delft en we werden geholpen door een innemende vrouw, die ons verschillende smaakjes aanreikte. Ze viste ze met een lange lepel uit een pot. Eén voor één deelde zij ze uit en wij hielden onze hand op voor telkens een andere perpernoot. Ze hoorde mij het Nederlands vertalen en daarom sprak ze Haruto in het Engels aan. Het gesprek kwam op Japan en ze werd helemaal enthousiast. Zij had een dochter van 15 die Japans leert. Al snel waren we verwikkeld in een geanimeerd gesprek. Haruto kocht een tas vol kruidnoten: verschillende smaken en ook naturel. En ook ik kocht een zakje van mijn lievelingssmaak. Op de toonbank lag een kladblok en daar schreef Haruto zijn naam op in kanji: 橋本陽登  Met het oog op haar dochter kwam mijn telefoonnummer erbij.

Een week later ging Haruto er met een Italiaanse jongen op uit (die hij nog helemaal niet kende, maar ze hadden een afspraak met elkaar). Hun coördinator van Travel Active had hen via Whats App aan elkaar gekoppeld en ze gingen een dagje naar Alkmaar. Het verhaal van die jongen is interessant. Hij is in augustus naar Nederland gekomen, tezamen met zijn tweelingzus. Ze zitten allebei in een ander gezin, er zit wel meer dan 100 kilometer tussen broer en zus. En zij is weer bevriend met ene Giuliana, die in een gastgezin in Zuid-Holland zit. De tieners zijn allemaal 17 jaar.

Het plan was als volgt. Met Marco uit Castricum op de fiets naar Alkmaar en daar de meisjes opwachten bij het station. Haruto zou mij laten weten als hij na het stadten met de anderen ging eten, maar dat verwachtte ik niet, voor zo’n eerste keer.

Wat schetste mijn verbazing? Er kwam een whats app berichtje dat hij langer bleef. Hij kwam om kwart voor negen in de avond pas thuis. Wist niets van een dynamo-verlichting, maar daarmee wist Marco wel raad. Ze hadden pizza gegeten in Overstad en niet binnen maar buiten, omdat Haruto nog geen QR-code heeft. Triomfantelijk opende Harruto zijn tas, want hij had een cadeautje voor mij gekocht: twee zakjes pepernoten in een cadeau-tas van Van Delft!

Ik was helemaal ontroerd van dit lieve gebaar en vroeg of hij in de winkel die mevrouw weer had gezien. En het antwoord kwam met een big smile: ‘ja, ze had hem herkend!’. Ze hadden weer pepernoten mogen proeven en waren aan de praat geraakt. De winkelmevrouw van de pepernotenwinkel was een Italiaanse en ze schakelde over op het Italiaans. Marco en zijn tweelingzus en Giuliana waren in hun sas. En toen de vrouw vroeg waar zij woonden, zei Giuliana: “Sardinië”*. Een schot in de roos.

Een dag later kreeg ik een lief berichtje van de winkelmevrouw. Ondertekend met haar naam, Miriam.

Giulia, Zomer en mijn zus Maureen

*Voor de oplettende lezer: mijn zusje heeft ook een meisje uit Sardinië en haar naam is Giulia. Voor mij was bovenstaand verhaal een voorbeeld… dat we allemaal op de een of andere manier met elkaar verbonden zijn en dat de wereld kleiner is dan we denken.

Veel Italianen, en dan voornamelijk de eilandbewoners, zwermen uit over de wereld omdat daar meer kansen liggen. Giulia’s ouders hebben een grote olijven-plantage, maar de zus van haar grootvader is een paar decennia terug naar Nederland gekomen. Zo heeft Giulia verre familie in Limburg, die haar niet kenden, maar haar binnenhaalden alsof ze een ‘verloren zusje’ is. La famiglia is superbelangrijk voor Italianen; Giulia is bijvoorbeeld al meegevraagd op wintersport. De tweeling waarover ik hierboven vertel heeft een grootmoeder in Nederland wonen. Om precies te zijn: in Heiloo.

Het zou me niets verbazen als Miriam in de verte familie blijkt te zijn van Giuliana. Ze hebben al contact via Whats app gelegd!