Suchi Times

Een Japanse stad tussen Osaka en Kobe in. Iets uit het centrum tegen de heuvels   een buitenwijk met brede straten en veel groen. Een  een gezinswoning met   leistenen dakpannen en een lage teakhouten  poort met afdak . Langs de muren  G eisha-rode Azalea's, pralend   tussen steen en groen. Ik kom   voor het eerst bij zijn ouderlijk huis.   Schoenen uit voor je de verhoging opstapt en dan op   slofjes  naar de huiskamer. De glazen schuifpui naar de binnentuin wordt opengezet en ik kijk rond in een  tatami - kamer , waar ik ogen te kort kom. Vellen papier   met gepenseelde tekens liggen op het lage tafeltje . Daaromheen  onnoemelijk veel schilderijtjes en  reproducties achter elkaar op de grond .  Nyorai  en B osatsu  in vitrinekastjes aan de wand.   De  uit hout gesneden figuurtjes met   kransen als kant en  aura's van vuur , zijn gedaanten van Boeddha en zijn verlicht...

Met  een   zucht   lees  ik  de  laatste  zin  van de  epiloog , want  i k   wil   niet   dat  het  boek   uit  is :   Frisse   lucht   stroomde  die  dag  door de  hoge  ramen  en  de  openslaande   balkondeuren  de  Blauwe  Kamer  binnen . De  vaal   geworden   gordijnen   wiegden  in de  zeewind. Het   stof   woei  op  en   daarmee   vervlogen   alle   dromen , pijn   en   herinneringen  van  Allene  – de zee over, de  wereld  in.   Gelukkig   volgt  nog  een   persoonlijke   noot  van de  schrijfster .  Annejet  van der  Zijl   vertelt  over de  mid dag   waarop   ze   wist   dat   ze   dit   boe...