Doorgaan naar hoofdcontent

Theezakjes-ruilspel

Twee jongens lopen me tegemoet na mijn avondwandeling en als ik mijn sleutel in de voordeur steek, staan ze plotseling naast me: "Bent u bekend met het theezakjes-ruilspel?"
De grootste staat triomfantelijk met een PC-spel van de Sims in zijn handen en spreekt in volzinnen waar ik stiekem om moet lachen. Het kleinere jongetje staat in voetbaltenue met een klein doosje in zijn handen van Villeroy en Boch. Daarin twee kleine Disneyprinsesjes van aardewerk. 


Als de spelregels van het theezakjes-ruilspel aan me worden uitgelegd weet ik al snel dat ik mee doe. Ik kan iets weggeven en daarvoor iets uitkiezen, De jongens zijn na het eten allebei met een theezakje van huis gegaan en leggen me triomfantelijk uit dat ze vaak met iets heel moois thuis komen. Ik duik met mijn handen in mijn heuptasje voor mijn sleutel omdat ik binnen die oerlelijke  waxinelichtjes ga pakken. Ooit gekregen, nooit gewild. De grootste jongen laat me weten dat mijn sleutel al in mijn slot hangt. Ze wachten keurig buiten en als ik terugkom wordt de buit geïnspecteerd. 'Mooi', zegt het voetballertje, 'nog in de verpakking'. Ze kijken allebei tevreden als ik zeg dat ik voor het doosje Villeroy en Boch ga. En dan stuiven ze weg, de straat op.

Binnen kijk ik nog eens goed naar het doosje in mijn hand. Ik lach om mezelf om die twee blauwe beeldjes. Wat moet ik daar nou weer mee? Toch kan ik het niet nalaten om het open te maken. Het kan straks wel in de la. Het meedoen was al leuk.

Het doosje lijkt op een kerstballenverpakking. Luxe karton met plastic venster. Daarin een plastic mal met de porseleinen figuurtjes. Als ik er eentje omhoog lift zie ik pas wat het is.
Een windklokje in de vorm van een krokus. Een belletje als een parel. Blij hang ik mijn schatten in mijn prieeltje. Mijn gedachten voeren mee op zacht getingel.

suzu mushi sounds
fly me to Shikoku


Reacties

Een reactie posten

Je reactie wordt naar mijn emailadres verzonden en komt daarom niet meteen in beeld,

Yvonne

Populaire posts van deze blog

Japans boeddhisme

Afgelopen zomer snuffelde ik rond op de website van een reisboekenwinkel en ik vond een grote verscheidenheid aan boeken over Japan. Tussen vele bekende titels dook een nog te verschijnen exemplaar op: Japans boeddhisme door Henny van der Veere. De schrijver van het boek is Japanoloog en opgeleid als priester in de Shingon-school. Een reservering was snel gedaan en enige maanden later verscheen het boek met een andere cover dan aangekondigd. Was eerst nog gekozen voor het grote Japanse Boeddha standbeeld uit Kamakura met roze kersenbloesem op de voorgrond, nu sierde Shūgyō Daishi de voorkant, met een donkerrode band met de titel over het groen van een pijnboom. Die minder frivole foto geeft de toon aan die ik in dit boek vond. Het is geen luchtig boek, maar een boek ter verdieping voor de lezer die meer wil weten over Japan. Voor mij bood het boek een welkome kennisuitbreiding; het gaf antwoorden op vragen die ik al jaren had. Drie jaar geleden liep ik, net zoals Henny van der Ve...
2 reacties
Meer lezen

Doe wat je wilt en alles komt goed

Elke dag hoor ik ‘ik ga douchen’ en ‘ik ga boven’.  Waarom is dat laatste niet goed? Het is immers: ‘I go upstairs’?  Het zijn kleine dingen die me opvallen, omdat mijn gastzoon Nederlands leert. Zal ik er iets van zeggen of niet? Het is al heel fijn dat Haruto aangeeft dát hij naar boven gaat, want dat heb ik hem moeten leren. Dat het netjes is als je af en toe iets zegt. Zeker als je naar boven of naar buiten gaat. Ik vraag me af waarom Haruto zich zo muisstil door ons huis begeeft. Is de manier waarop je ruimte inneemt cultuurbepaald? Ik denk van wel. Ik ben goed in observeren. In mijn tijd op de pedagogische academie was dat een ‘vak’. We kregen leerling-observatie-opdrachten mee op stage. Heerlijk vond ik het om bepaald gedrag te turven vanuit een stoel achterin de klas. Je kunt daar zoveel informatie uit halen. Het is een tweede natuur geworden. In elke cultuur kennen we gewenst en ongewenst gedrag. Iedere opvoeder weet dat je gewenst gedrag kunt stimuleren en dat je...
1 reactie
Meer lezen

Qingdao

Deze maand waren mijn zoon en ik twee weken in China. Ik was daar om research te doen voor mijn nieuwe boek, een biografie over de moeder van mijn Japanse vriend. Zij leeft niet meer, maar heeft prachtige memo's achtergelaten... Zij was net als ik ooit onderwijzeres en wilde graag een boek schrijven over haar leven. Dat ik dat nu kan gaan doen beschouw ik als een groot voorrecht. Haar leven is namelijk onvoorstelbaar bijzonder geweest. Zij is geboren in het gezin van een rijke Japanse zakenman, maar als baby weggegeven aan een geisha. De welvarende zakenman deed goede zaken in een Chinese havenstad ver weg van zijn geboorteland Japan. Die stad is Qingdao en kent een woelige geschiedenis. In het begin van de twintigste eeuw was het in handen van onze oosterburen, die er het wereldberoemde Tsingtao bier brouwden. Na de Eerste Wereldoorlog werd de provincie Shandong bij het verdrag van Versailles aan Japan overgedragen. Vanaf 1918 woonden er 20.000 Japanners in Tsingtao en va...
1 reactie
Meer lezen